Қамар сүресі

Әл-Қамар сүресі (араб. القمر — Ай) — 54-ш Құран сүресі. 55 аяттан тұрады.

Сүреде Айдың екіге бөлінуі, II Рамсес перғауынның суда ірімей қалуы іспеттес мысалдар келтіріледі.

Арабша жазылуы

اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ

иқтәрәбәтис сәъату уәншәққал қамәр

Қиямет жақындады, ай жарылды. (1)

ِِوَإِن يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ

уәий йәрәу әйәтәй йуъридуу уәйәқуулуу сихрум мустәмирр

Олар бір мұғжиза көрсе бет бұрады да: “Жалғасты түрдегі бір сиқыр” дейді. (2)

وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ

уәкәз̃з̃әбуу уәттәбәъуу әһуәәһум [жим] уәкуллу әмрим мустәқирр

Олар жасынға шығарып, әуестеріне ерді. Негізінде әр істің бір тұрағы бар. (3)

وَلَقَدْ جَاءهُم مِّنَ الْأَنبَاء مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ

уәләқад жәәһум минәл әнбәи мә фииһи муздәжәр

Расында оларға секем аларлық хабар келіп болды. (4)

حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ

хикмәтун бәлиғатун [cалә] фәмә туғнин нуз̃ур

Жеткілікті хикмет бар. Сонда да ескертулер пайда бермес. (5)

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَى شَيْءٍ نُّكُرٍ

фәтәуәллә ъанһум [мим] йәумә йәдъуд дәъи илә шәйин нукур

(Мұхаммед Ғ.С.) ендеше, олардан бет бұр. Бір күні шақырушы жаман іске шақырады. (6)

خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُّنتَشِرٌ

хушшәъан әбсаруһум йәхружуунә минәл әждәс̃и кәәннәһум жәрәдум мунтәшир

Олар, қабірлерінен көздерін сүлмейтіп, таралған шегіртке құсап шығады. (7)

مُّهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا يَوْمٌ عَسِرٌ

муһтиъиинә иләд дәъи [cалә] йәқуулул кәфируунә һәз̃ә йәумун ъасир

Шақырушы жаққа жүгірген кәпірлер: “Бұл ауыр күн” дейді. (8)

Бұл — Ислам туралы мақаланың бастамасы.
Бұл мақаланы толықтырып, дамыту арқылы, Уикипедияға көмектесе аласыз.